21 november 2011

Zoektocht naar een betovergrootvader

21 november 2011
Al een aantal jaar was ik een betovergrootvader 'kwijt'. In de huwelijksakte van zijn dochter, mijn overgrootmoeder, stond dat men niet wist waar hij was. Ik had dus weinig aanknopingspunten.

Allereerst kwam ik er achter dat mijn betovergrootmoeder twee jaar daarvoor de scheiding aanvroeg. Haar man, mijn betovergrootvader, was toen al een aantal jaren weg/verdwenen. Daarna ging ik op zoek naar de overlijdensakte van mijn betovergrootmoeder. Daarin stond enkel dat ze gescheiden was van mijn betovergrootvader maar niet of hij dan nog in leven is. Ik leek op een dood spoor te zitten en besloot de zoektocht daarom maar te staken.

Vorig jaar besloot ik de zoektocht weer op te gaan pakken. Ik plaatste een oproep op een genealogische website met de vraag of iemand meer tips had. Eigenlijk had ik niet verwacht dat het wat zou opleveren maar mijn motto is niet voor niets: Niet geschoten is altijd mis. En dat was maar goed ook: Iemand kwam met een link naar een online krantenarchief waar de naam van mijn betovergrootvader werd genoemd. Het bleek dat het om zijn tweede huwelijk ging. En dat het om mijn betovergrootvader ging was wel duidelijk omdat er ook in stond dat hij gescheiden was van mijn betovergrootmoeder. Het bleek dat hij aan de andere kant van Nederland was aanbeland.

Een paar jaar voor het tweede huwelijk bleek dat er een kind was geboren. Gezien de voornaam van dat kind (een voornaam die in de familie van mijn betovergrootvader veel voorkwam) ging ik er van uit dat mijn betovergrootvader de vader was. Het tweede gezin van mijn betovergrootvader bleek vanaf de geboorte van het kind in dezelfde omgeving te blijven.

De volgende stap was de telefoongids omdat het kind (een zoon) van mijn betovergrootvader gezien de leeftijd nog in leven kon zijn. Ik vond inderdaad iemand met diezelfde initialen. Dezelfde dag besloot ik er een belletje aan te wagen en het was een schot in de roos. Hij was inderdaad de zoon van mijn betovergrootvader en zijn tweede vrouw. Hij vertelde me meer over het leven van mijn betovergrootvader en ik weet nu ook waar en wanneer hij is overleden.

Na zoveel jaar onderzoek toch weer één van de zoektochten succesvol afgesloten. Dat maakt stamboomonderzoek zo tof.

0 reacties:

Een reactie posten

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 
◄ ►